Hulp door familie, buren en kennissen wordt weer net zo belangrijk als vroeger!

Het verhaal van Danique Hellebrekers

Elkaar helpen is nodig en het doet goed, net zoals vroeger! 

Studies laten zien dat mensen elkaar van nature graag helpen. Wist je dat er zelfs een knuffelhormoon vrijkomt wanneer je elkaar helpt? Dat is maar goed ook, want elkaar helpen wordt steeds belangrijker. Een buurvrouw die boodschappen doet voor een zieke buurtgenoot, een tiener die het gras maait voor ouderen, een ander die af en toe even checkt of alles goed gaat bij een vriend op leeftijd. Vroeger was het de gewoonste zaak van de wereld om elkaar te helpen. Natuurlijk; op sommige plekken gebeurt het nog steeds, maar eigenlijk zijn we het een beetje ontwend om hulp te vragen en te geven. En dat is jammer, vindt psycholoog Danique Hellebrekers. 

Hulp door familie, buren en kennissen wordt weer net zo belangrijk als vroeger!
Danique Hellebrekers, Psycholoog

Danique Hellebrekers is psycholoog bij MET ggz, een geestelijke gezondheidszorgorganisatie in Limburg, en werkt binnen het zorgcluster Ouderen. "Hulp vragen is voor veel mensen moeilijk", vertelt ze.

Drempel

Het begint er al mee dat de kinderen tegenwoordig vaker verder weg wonen. "Ze hebben drukke banen of zijn niet in de gelegenheid om hun ouders te helpen. Ouderen zijn daardoor minder geneigd om hun kinderen om hulp te vragen. Ze willen hun kinderen niet tot last zijn. De drempel om buren of kennissen te vragen is nog hoger. Maar met de vergrijzing die op ons af komt, kunnen we er maar beter op voorbereid zijn. Hulp door familie, buren en kennissen wordt weer net zo belangrijk als vroeger. We hebben elkaar nodig! Wanneer we langer op ons eigen netwerk kunnen steunen en leunen, hebben we minder snel een professionele zorgorganisatie nodig en kan die zich richten op situaties waarin echt zorg nodig is."

Knuffelhormoon

Bijkomend voordeel is dat elkaar helpen een goed gevoel geeft. "Studies laten zien dat mensen van nature bereid zijn om een ander te helpen. Dat is evolutionair bepaald. Het stofje dat vrijkomt in de hersenen heet Oxytocine, oftewel het knuffelhormoon, zoals dat bij de meesten bekend is. Het geeft je een goed gevoel. Je ziet mensen samen genieten van het moment waarin ze iets voor elkaar kunnen betekenen."

Levensfase accepteren

Opvoeding en persoonlijkheid spelen een grote rol bij de manier waarop iemand omgaat met hulp. "Door de ervaringen die je in je beginjaren opdoet, ontwikkel je bepaalde denkwijzen. We noemen dat ook wel leefregels. Het is voor sommige mensen lastig om daar flexibel mee om te gaan. Als je altijd alles zelf hebt kunnen oplossen, kan het moeilijk zijn wanneer je in een bepaalde levensfase afhankelijker wordt van je omgeving. Het is een acceptieproces dat voor de een eenvoudiger is dan voor de ander!"

Maak het concreet

Danique heeft een aantal praktische tips die het 'elkaar helpen' een stukje gemakkelijker maken. 

Het werkt het best om duidelijk te zijn. Kun je hulp gebruiken? Maak je vraag dan zo helder mogelijk, dan kan de ander beoordelen of hij kan helpen.
Danique Hellebrekers, Psycholoog

Andersom, wanneer je hulp wilt bieden, geldt dat ook. "Vaak zegt men 'laat maar weten als ik je kan helpen' en dan blijft het daarbij. Het werkt beter als je het aanbod concreet maakt en iets afspreekt met diegene die hulp nodig heeft. Wat heb je nodig en wanneer?" Elkaar helpen kan op veel vlakken. Op het gebied van vervoer, emotionele ondersteuning, gezelschap of administratief. Allemaal dingen waarover je samen goede afspraken kan maken!

Aandacht mantelzorgers

Ook wanneer alles geregeld lijkt, kan hulp toch nog welkom zijn. "Degene die het dichtst bijstaat noemen we de centrale mantelzorger. Die kan op sommige momenten overlopen. Dus ook in dat geval kan jouw hulp heel welkom zijn!"

Help-elkaartje

Het is iets waar we niet dagelijks bij stilstaan, maar hoe zit het bij u? Zijn er mensen om u heen die een handje kunnen helpen wanneer dat nodig is? Het is verstandig om daar op tijd over na te denken.

Help elkaartje

Oma Trees Bastings-Beekman (92) krijgt regelmatig bezoek van haar kleindochter Elisa Kempen (24). Vroeger woonde Elisa een paar straten verderop in Bunde, maar ook nu ze in Eindhoven studeert blijf ze haar oma bezoeken. Zij helpt haar oma met de iPad of ze puzzelen gezellig samen. Ze hebben een speciale band samen.