Hoe kunnen wij u helpen?

Het bedreigde, verdwaalde, verborgen en verzonken ik

Het bedreigde, verdwaalde, verborgen en verzonken ik

Dinsdag 21 september 2021 is het Wereld Alzheimer dag. Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. In aanloop naar die dag portretteren we vijf medewerkers van Envida die elk vanuit een andere functie vertellen over hun werk waarin ze te maken hebben met mensen met (beginnende) dementie. In deze tweede aflevering is het de beurt aan Tim Hodiamont, verpleegkundige van het PG-team Vaals.
 

Lees ook de verhalen van GERTIE HOUBEN, casemanager dementie Maastricht Heuvelland, KIM REITZ, activiteitenbegeleidster in woonzorgcentrum De Wilgenhof, RIK BLEZER, social worker voor de regio Groot Meerssen en Valkenburg, en DIANA EGGEN, voedingsassistentie in woonzorgcentrum Appelgaard in Margraten.

Toenemende ouderdom gaat gepaard met gebreken. Dat is een waarheid als een koe. Behalve lichamelijk ongemak is er vaak ook sprake van geestelijke achteruitgang. Bij de een persoon wat meer dan bij de ander. Wat begint met vergeetachtigheid kan uiteindelijk leiden tot de diagnose ‘ziekte van Alzheimer’. Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. Naarmate de ziekte erger wordt, krijgt iemand steeds meer moeite met dagelijkse vaardigheden. Tim Hodiamont van het PG-team Vaals kan erover meepraten. Hij heeft dagelijks te maken met dit ziektebeeld van mensen met “een bedreigde, verdwaalde, verborgen en verzonken ik”.

BETROKKEN MANTELZORGER
Elke cliënt is anders. Ook het stadium waarin de ziekte zich bevindt, verschilt per cliënt. ‘Verder speelt ook nog mee hoe de omgeving van de cliënt -onder andere de mantelzorger- met de situatie omgaat. De ene mantelzorger is heel betrokken bij de ondersteuning door de zorgverlener, bij een ander kan dat veel minder zijn. Voor mij als zorgverlener is het echt fijn als de mantelzorg erg betrokken is. Het is in ieders voordeel dat we gezamenlijk -cliënt, mantelzorger en zorgverlener- goede afspraken maken over de ondersteuning.’

TEVREDENHEID ZIT IN KLEINE DINGEN
Het mooiste aan zijn werk vindt Tim de tevredenheid die hij bij cliënt en mantelzorger ervaart. Dat uit zich soms in heel kleine dingen. ‘Samen een kopje koffie drinken of een praatje maken. Na de route toch nog even langsgaan, omdat ik me wat zorgen maak naar aanleiding van mijn bezoek eerder die dag. Dat soort dingen zijn soms belangrijker dan het precies doorlopen van het zorgplan. En als de cliënt tevreden is, geeft mij dat ook veel voldoening.’

HOUVAST
Voor mensen met Alzheimer is het belangrijk dat er niet te veel prikkels zijn. Rust, structuur en herkenning bieden houvast. ‘Daar hoort ook een vaste verzorgende of verpleegkundige bij. Daarom hebben we allemaal zoveel mogelijk een eigen route met onze eigen cliënten.’

GEWOON TIM
Tim kan werk en privé goed scheiden. ‘Na mijn route kan ik vrij gemakkelijk afschakelen. Dat moet ook wel, anders ga je er zelf aan onderdoor. Tijdens mijn werk wil ik er voor de volle honderd procent zijn voor de cliënt en zijn omgeving, maar daarbuiten wil ik gewoon Tim zijn.’

WEGGLIJDEN
Staat hij er wel eens bij stil hoe het zou zijn als het hem zelf overkomt? Dat hij zelf getroffen wordt door Alzheimer? ‘Nee, eigenlijk niet. Wel maak ik me wel eens zorgen over mijn ouders. Stel dat een van hen het krijgt. Daar wil ik liever niet aan denken.’ Afgezien van het feit dat hij er dan persoonlijk mee wordt geconfronteerd, kan het ziekteproces bij echtparen aangrijpend zijn, want de een ziet de ander gewoon wegglijden. ‘Hij/zij is niet meer dezelfde persoon. De gezonde partner moet de ander in steeds meer dingen gaan ondersteunen. Dat wordt uiteindelijk een hele belasting. Wij als zorgverleners nemen een stukje van die last over. Zo lang de situatie thuis veilig en verantwoord is, blijven we dat doen.’

DEEL DEZE PAGINA OP