Hoe kunnen wij u helpen?

Diana wil mensen gelukkig maken

‘Ik wil mensen gelukkig maken’

Dinsdag 21 september 2021 is het Wereld Alzheimer dag. Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. In aanloop naar die dag portretteren we vijf medewerkers van Envida die elk vanuit een andere functie vertellen over hun werk waarin ze te maken hebben met mensen met (beginnende) dementie. In deze vierde aflevering is het de beurt aan Diana Eggen, voedingsassistente in woonzorgcentrum de Appelgaard in Margraten.
 

Lees ook de verhalen van GERTIE HOUBEN, casemanager dementie Maastricht Heuvelland, TIM HODIAMONT, verpleegkundige i.o. van het PG team Vaals, KIM REITZ, activiteitenbegeleidster in woonzorgcentrum De Wilgenhof en RIK BLEZER, social worker voor de regio Groot Meerssen en Valkenburg.

Ze rondde de opleiding Facilitair Management met succes af, werkte in diverse hotels waar hoofdzakelijk zakenlui overnachtten en vergaderden. Daar zorgde ze ervoor dat het de gasten aan niets ontbrak. ’s Ochtends stond er een uitgebreid ontbijt klaar, ’s avonds kregen ze een heerlijk diner voorgezet. In het hotel moest alles tiptop in orde zijn. En dat was het ook altijd. ‘Een mooie tijd’, zegt Diana daar nu over, ‘maar die kan niet tippen aan mijn huidige werk bij Envida.’

FAMILIEGEVOEL
Diana Eggen werkt als voedingsassistent in woonzorgcentrum Appelgaard. Voorheen heeft ze in Klein Gulpen als gastvrouw gewerkt. Ze is van Indonesische afkomst. Daarover zegt ze: ‘In onze cultuur is het heel vanzelfsprekend om goed voor elkaar te zorgen. Vooral in de eigen familie. Dat familiegevoel heb ik ook hier in de Appelgaard.’

GELUKKIG MAKEN
De werkplek van Diana is afdeling 0, waar 47 bewoners met dementie in verschillende gradaties een warm thuis wordt geboden. Op deze afdeling bevinden zich vier woonkamers waar onder andere het ontbijt wordt geserveerd, de lunch wordt genuttigd en de warme maaltijd wordt gegeten. Het is er gezellig en de bewoners ontbreekt het aan niets. Op de momenten dat het etenstijd is en de circa twaalf bewoners aanschuiven, moet Diana behoorlijk aanpoten. ‘Ja, maar zo voelt dat niet, omdat ik graag zorg voor onze bewoners. Ik wil hen gelukkig maken’.

STRALEN
Diana wordt heel blij als ze een glimlach op het gezicht van een bewoner teweeg kan brengen. ‘Daar hoef ik geen hocus pocus voor te doen. Zelf ben ik altijd vrolijk en spontaan. Die vrolijkheid breng ik over op anderen. Ik zet graag een muziekje op en dan luister ik met de bewoner mee op een liedje van vroeger. Of ik zing zelf mee. Dat doet zóveel voor iemand.  Op onze afdeling woont een mevrouw die vaak huilt. Als ik dan naast haar ga zitten om samen met haar naar een liedje uit haar jonge jaren te luisteren, dan zie ik haar ineens weer stralen.’

SCHOT IN DE ROOS
Een ander voorbeeld is de bewoonster die net als Diana uit Indonesië komt. ‘Voor haar en haar familieleden kook ik weleens een Indonesisch gerecht. Dat is een schot in de roos. De dag kan dan niet meer stuk. Hun dag niet, maar die van mij al helemaal niet.’

Lees ook de verhalen van GERTIE HOUBEN, casemanager dementie Maastricht Heuvelland, TIM HODIAMONT, verpleegkundige i.o. van het PG team Vaals, KIM REITZ, activiteitenbegeleidster in woonzorgcentrum De Wilgenhof en RIK BLEZER, social worker voor de regio Groot Meerssen en Valkenburg.

DEEL DEZE PAGINA OP